Kendisiyle uzunca sayılacak bir sohbet gerçekleştirdik. Sohbeti uzun kılan nedenlerin başında, İbrahim Bey`in tam bir İzmit sevdalısı olması geliyor. Çünkü ben de aynen bu sevdadan yangınım. “Nerede o eski İzmit” lafını etrafımdaki büyüklerimden duyduğumda burnumun direği sızlar.

***
Bundan birkaç yıl önce hiç unutmuyorum; İzmit`te bir İzmitliler derneğinin varlığını duymuştum ve adeta şok olmuştum. !İzmit`te İzmitliler Derneği de ne oluyormuş?` diye sitem etmiştim kendi kendime. Aynı kentte yaşayanlar olarak birbirimize ‘hemşehri` diye mi hitap edecektik? Hızla katledilen körfezimize kurulan fabrikalardan, çeşitli politik oyunlardan dolayı seri bir biçimde göç alan kentimizde git gide azınlık kaldığımızı birileri bizden önce fark etmiş ve bu derneği kurma ihtiyacı hissetmiş olmalı.

***
Şimdi bunun açıklamasını yapabiliyorum kendime. Öyle ki, artık milletvekilliği aday listelerinde bile öz İzmitliyi ara ki bulasın. Asla şöven duygular beslemem fakat İzmit ruhunu yaşatmanın da gerekli olduğu inancındayım. İbrahim Saral henüz bebekken getirildiği İzmit`i o kadar benimsemiş ki, benden farklı düşünmüyor. “Şurada toplasan iki bin kişiyiz, birbirimizi kırdığımıza değmez” diyor. İzmit`in yaşanası bir coğrafyası olduğunu sindire sindire anlatıyor. Konu İzmit olunca sohbet uzadıkça uzadı, söz kentimizin olmazsa olmazı ve kanayan yarası Kocaelispor`a geldi.
***

Hemen hemen tüm röportajlarımda gittiğim kişilere, “Kocaelispor hakkında ne diyorsunuz?” diye sormuşumdur. Herkes kendi penceresinden cevaplar verdi, tarafsız gözlerle yapılan bir sürü haklı eleştiriler dinledim. Harika fikir sunanlar oldu. Ama ilk kez konunun birinci ağzı dediğimiz kişi karşımdaydı. Belki İbrahim Bey başkanlık sürecinde bana anlattıklarını sık sık basına anlatmıştı fakat, üzerinden epey süre geçti ve hatalara yenileri eklendi. İbrahim Başkan bunlara ve nedenlerine de değindi. Zaten yazı içinde okuyacaksınız. Ama hepsi bir tarafa, aslolan bir gerçek var. O da İbrahim Saral`ın Kocaelispor aşkı.

***
Tekrar başkan olmayı reddetmiyor, aksine daha güçlü şekilde gelip, takımı ayağa kaldırmak istiyor. Bunun için de belli fedakarlıkların yapılmasının şart olduğunu sözlerine ekliyor. İnşaat işine gelince; onlar bu işin defterini zaten dürmüşler. Çok sıcak, çok içten, kompleksleri olmayan, sıkıntılarda kapısını çalabileceğimiz bir dost eli ile tanıştığımızı düşünüyorum. Söyleşi sonunda meşhur Köfteci Fettah`tan ısmarlanan yemeğin ise bende kırk yıl hatırı olacağı kesin. İbrahim Saral`a başarılarının devamını diliyor, ilgiyle okuyacağınız bir söyleşiyle sizi baş başa bırakıyorum. Huzurlu kalın.

İbrahim Saral`ı hemen hemen tüm Kocaeli tanıyor. Fakat biz biraz daha derinine inelim deyip, sözü size bırakıyorum?

1967 yılında Trabzon`da doğdum. Babam Seka`da devlet memuruymuş ve ben altı aylık bebekken, İzmit`e tayini çıkmış. İlk olarak Plaj Yolu Şirinevler mevkisine gelmişiz. İlkokulu Hızır Reis İ.Ö.O`da, ortaokulu İzmit Merkez Ortaokulunda, liseyi İzmit Lisesinde okudum. Biz oraya bermuda şeytan üçgeni diyoruz. O dönemlerde en iyi okullar olarak geçiyordu. Şimdiki haliyle o dönemki karizması aynı değil. Daha sonra Anadolu Üniversitesi, İktisadi ve İdari Bilimler İşletme bölümünü kazandım. Eğitimimi bitirip, 1989 yılında ticari hayatıma başladım.

İbrahim Bey, bebekken Trabzon`dan Kocaeli`ye geldiniz. Neresini daha çok özümsüyorsunuz?

Bize birçok insan Trabzonlu diye bakıyor. Doğduğumuz yer orası, inkar etmiyoruz. Her yıl aile meclisi orada toplanır fakat artık İzmit`i öyle bir kanıksadık ki, 10-15 gün yurt dışına gidiyorum ve İzmit`e geri dönmek için can atıyorum; buradaki arkadaşlık, dostluk bambaşka. Üniversitedeki arkadaşlarım bana ‘Sen de gel İstanbul`da otur” diyor. İstanbul benim için kullanılacak bir şehir, yaşanacak şehir değil. ‘Asıl siz gelin buraya diyorum` ve şu ana kadar altı arkadaşımı Kocaeli`ye kazandırdım.

Kocaeli yaşanası şehir diyorsunuz yani…

Ben Kocaeli`ye bakınca yaşanacak bir kent görüyorum. Doğru, sanayi de var ama Derbent, Maşukiye, Balaban, Bahçecik, Akmeşe, Uzuntarla inanılmaz yerler. Göl yanınızda, deniz yanınızda, dağ turizmi yanınızda, dereler, vadiler, ağaçlar, ormanlar, inanılmaz bir coğrafya. Velhasıl biz doğduğumuz değil, yaşadığımız kent diyoruz. İzmit`in hayranıyız.

SAR YAPI`NIN TEMELİ 1969`DA ATILDI

İbrahim Bey, SAR-YAPI nasıl kuruldu?

Babam ben bir yaşındayken düşünmüş ve memur maaşıyla dört çocuğu okutamayacağına kanaat getiriyor. Devlet memurluğundan ayrılıp, ticarete atılıyor. Kıdem tazminatıyla bir kamyon alıyor, başlıyor çalışmaya. Böylelikle 1969`da SAR-YAPI`nın temelleri atılıyor. Yavaş yavaş şirketi büyütüyor ve 1991`de kardeşim Hasan Bey`le birlikte bayrağı devralıyoruz ve aynı hızla yürütüyoruz.

Babanızın işini devralışınız kendi tercihiniz mi yoksa babanızın isteği mi? Yaptığınız işi gerçekten severek mi yapıyorsunuz?

Lisedeyken yaz tatillerinde şantiyeye giderdik. Orada inşaatın tozunu yuttuk. Çıraklık dönemimiz lise yıllarında başladı. Kumu, çimentoyu öğrendik. 1989 yılında üniversite bitti, iki yıl daha babamla birlikte devam ettik. 1991 yılında babama dedik ki, ‘Baba sen annemle birlikte emekliye ayrılıyorsun.` Trabzon`da babamıza bir ev yaptık, yazın altı ay oradadır. Sağlıkları yerinde çok şükür. Babam 76 yaşında ve hala arabasını kendi kullanır. Şu an 44 yaşındayım ve hayatıma bir bakıyorum; nasıl geçiyor, nasıl gidiyor diye… Film şeridi gibi geçiyor gözümün önünden. İnanılmaz üst seviyede. Bir durağanlık yok. Bugün bir telefon geliyor, bir iş daveti var. Akşam valiz elinizde uçağa binip gidiyorsunuz. Şirket kurulduğu günkü heyecan nasılsa, şu anda da aynı.

İZMİT METRO GROSU SAR YAPI YAPTI

İki kardeş olarak uyum içinde çalışıyor olmanızın da bu heyecanda etkisi vardır sanırım?

Dışarıdan bize de müdahale olduğu oluyor. Dönem dönem iki kardeşin arasına dedikodular sokmaya çalıştılar ama öyle bir sırt sırta verdik ki, dışarıdan gelen hiçbir lafı duymayız. Aynı şekilde dostluklarımız da çok uzun vadelidir.

İbrahim Bey, başka sektörlere girmeyi düşünüyor musunuz?

Hiç düşünmüyoruz çünkü Türkiye`de olsun, dünyada olsun inşaat sektörünün önü hiçbir zaman kapanmaz. Sürekli yenilik, sürekli yatırım, her zaman enerji var. Böyle bir açlık olan sektörden niçin uzaklaşıp başka alana girelim? Zaman zaman birkaç değişik iş yaptığımız oldu ama yine bu işin kollarına bağlı işlerdi.

SAR-YAPI ne gibi işler yaptı bugüne kadar, kısaca bahseder misiniz?

İlk olarak Adapazarı tarafında devlet yan yollarında taşeron firma olarak çalıştık. Cengiz Topel Hava Limanının şu anki haline getirdik, HYUNDAİ otomobil fabrikasının bütün alt yapısını ve yollarını yaptık. 1999`da büyük mağaza zincirlerinin işlerine el attık. Carrefoursa`nın yedi tanesinde  yer aldık. İlk başlarda hemen müteahhit olamıyorsunuz. Belli belgelere sahip değilsiniz. O nedenle büyük holdinglerin alt yüklenici firması olarak görev yaptık. İki yıl kadar sonra tüm belgelerimizi alıp, kendimiz ihalelere girmeye başladık. Bursa`da Mihraplı bölgesinde dört büyük köprü ve yollar, Gaziantep-Birecik`te 18 km otoyol inşaatı, Ordu-Çarşamba arasında 22 km yol inşaatı, peşinden Metro Gros Marketleri müşteri portföyümüze kattık. İzmir ve İzmit Metro Marketini yaptık.

BU İŞİ GAYETTE GÜZEL YAPIYORUZ

Kocaeli`de de epey işler yaptınız yanlış hatırlamıyorsam değil mi?

Doğru hatırlıyorsunuz, yaptık. Kocaeli Büyükşehir Belediyesi`nin yaklaşık 14 projesinde yer aldık. Özellikle battı çıktılarda çalıştık. Gebze Eskihisar`da bir battı çıktı, Körfez Belediyesi`nin 95 Evler`de bir battı çıktısı, Yenidoğan`da bir köprülü kavşak inşaatı, Umuttepe dik bulvarının yapım inşaatını üstlendik. Gölcük`te başlayacak olan bir projemiz ve girmeye hazırlandığımız 11 ihale var fakat onlar burayla alakalı değil. Kısacası 30`un üzerinde iş yaptık Kocaeli`de.

Kocaeli`de iş almak o kadar kolay değil bildiğim kadarıyla. Neden sizi tercih ediyorlar dersiniz?

Kesinlikle Kocaeli`de iş almak kolay bir iş değil. Ama 20 yıllık bir firmayız. Bugün ihale yasalarına baktığınız zaman, her şey açık. Yani herkes girebilir. Benim de giremediğim işler oldu. Avantajımız, bizimle aynı işi yapan firma sayısının çok az olması. Neticede rekabet ortamı var ve herkes bir teklif veriyor. Kim uygun teklifi verirse idareler bunu tercih ediyor. SAR-YAPI`nın özelliği, hep verilen sürenin çok daha önünde zaman veriyor olması. Yani idare süre koymuş bir yıl, SAR-YAPI teslim etmiş altı ayda. Bu da tercih edilmemizde önemli etkenlerden biri. Mesela şu an Bahçecik Seymen kavşağında bir battı çıktı inşaatımız var. Normal teslim süremiz 5 Ekim. Ama büyük bir aksilik çıkmazsa mayıs sonu teslim ediyoruz. Bir diğer önemli etken de kaliteli mal ve hizmet veriyor olmamızdır.

Kamuoyunda Kocaeli`deki her işi SAR-YAPI alıyor deniyor. Buna dair bir şey söyleyecek misiniz?

Her işi almıyoruz aslında. SAR-YAPI uygun teklif verdiği işi alıyor. Kocaeli`de de yol, kavşak konularında şu anki iktidarın ciddi yatırımları var. SAR-YAPI da 20 yıldır bu işi yapıyorsa, bu projelerin ihalelerine girip de alıyorsa, kimse kusura bakmayacak. Burada çıkan ihaleye girerim, alırım veya alamam. Kamuoyundan gelen yıkıcı eleştirilere cevap niteliğinde olsun bu. Babamız da bu işi yapıyordu, biz de aynı işi yapıyoruz. Gayet de güzel yapıyoruz.

YENİ HEDEFİMİZ KATAR`DA İŞ YAPMAK

Yurt dışına da iş yapıyor musunuz?

Evet, portföyü biraz daha genişletmek istedik ve ilk yurt dışı tecrübemiz, Ukrayna`yla başladı. Kiev-Moskova yolunun 16 km`lik kısmını yaptık. Ukrayna dönüşü Türkmenistan`dan bir iş teklifi geldi. Şu anda orada devam eden iki şantiyemiz var. Bu aralar Katar`la görüşmelerimiz var. Katar aynı zamanda 2022 Dünya futbol Şampiyonası`nın ev sahibi. Katar`ın da bu yönde ciddi alt yapı çalışmaları var. Bunun yanı sıra Katar`da doğalgaz ve petrol rezervleri çok fazla. Orası da aklımıza yattı. Zaten bir yere iş yapmadan önce o ülkenin gayri safi milli hasılasını bilmek gerekir. Biz bunu Ukrayna tecrübemizle öğrendik.

Müteahhitlik denilince aklımıza konut yapımı geliyor. Oysa sizin hiç ilgi alanınız değil konut işi…

Birçok kişi öyle sanıyor ama bizim branşımız o değil. Bizim branşımız yol, alt yapı, baraj, gölet veya endüstriyel tesis inşaatları. Konut işini hiç düşünmedik çünkü teknik kadromuz ve makine parkımız buna müsait değil. İkisi de birbirinden çok farklı. Biz proje kısmıyla da ilgili değiliz. Yaptığımız işin tamamen uygulama kısmını üstleniyoruz.

İbrahim Bey, SAR-YAPI`da kaç kişi çalıştırıyorsunuz?

Şu anda 300 kişi çalışıyor fakat hedefimiz 3000 kişi çalıştırmak. İnsan çalıştırmanın keyfi hiçbir şeyle ölçülmez.

İZMİT`İ DAHA GÜVENLİ BULUYORUM

Boş vakitlerinizde neler yapıyorsunuz?

Pazar günleri kesinlikle ailemle beraberim. Kartepe, Sapanca taraflarına gidiyoruz. İnanılmaz güzel. İki kızım var. Ailece balığa çok düşkünüz. Eşim biz evlenene kadar hiç balık yememiş. Oflu ile evlenince mecbur kaldı sevmeye. İlk önce tuzda levreği öğrettik ona. Şimdi her hafta pazar günü kesin balık yeriz. Onun dışında Kandıra Cebeci, Seyrek, Kefken tarafına giderim. Sabah beşte kalkarım denize girerim. Akşam gün batımında da çok güzel olur denize girmek. Bunları yapmaktan keyif alırım. Onun haricinde futboldan kopamıyorum tabii, maçlara giderim.

Nerede oturuyorsunuz İbrahim Bey?

İzmit`te Yeni Cuma parkının karşısında oturuyorum. Bir de yazın kullandığımız bir evimiz var. O da Doğantepe köyünde. İzmit`ten kopmayı hiç düşünmüyorum. Diğer şehirlere göre çok daha güvenli buluyorum kentimizi.

Hemen hızlı bir şekilde Kocaelispor`a geçiyorum. Kaç yıl başkanlık yaptınız?

İki yıl başkanlık yaptım. Öncesinde yönetim kurulunda bulundum. Çocukluğum Kocaelispor`la geçti. Evimiz stada 1 km mesafedeydi. 8 yaşından beri maçlara giderdim. Mahalledeki arkadaşlarımla birlikte en büyük tutkumuz futboldu. 8 yaşında bu sevda yüreğime girdi.

O KAPIDAN İÇERİ GİRDİM

Bir gün olup da Kocaelispor`a başkan olacağınızı hayal eder miydiniz, peki?

Hep şöyle bakardım. Biz üç dört saat önce gidip kuyruğa girerdik, birileri de maça on beş dakika kala gelir, protokol kapısından tık diye içeri girerdi, imrenirdim. Bir gün acaba ben de buradan böyle girebilir miyim diye düşünürdüm. O da nasip oldu, maça on beş dakika kala o kapıdan biz de içeri girdik.

Şimdiki Kocaelispor için ne diyorsunuz İbrahim Bey?

Kocaelispor`a çok kişinin emeği var. Bugünkü durumuna bakıyoruz emin olun bir kente yakışmayan konumda. Bu konuma gelmemesi gerekirdi. Hatalar çok büyük.

Sizce en büyük hata nedir? Kocaelispor politize edildi mi?

Kesinlikle politize edildi. Ve bu politize dönemi yaklaşık 20 yıl evveline dayanıyor. İsmail Kalkandelen, Cevdet Bağdat dönemlerinde hafif hafif başladı. Ondan sonra komple politize edildi. Bazı şeyleri politize edebilirsiniz ama bunu yaparken o değeri de yükseltin. O değerin ayakları üzerinde durmasını öğretin. En büyük sıkıntı burada. Yoksa herkes her şeyi politize edebilir. Bugün TOKİ diye bir kurum var, şu anki iktidarın oluşturduğu bir kurum. Gayet rantabıl, inanılmaz projeler yapıyor. Kocaelispor kulübüne bakıyorsunuz, öyle bir kangren hale gelmiş ki; mevcut siyasi güç veriyor suç, vermiyor suç. Neden bu duruma düştü diye bakıyorsunuz. Geçmişi de var bunun. İbrahim Küçükörsler var, Nasuf Kayalıları var…  O dönemde de bu kulüp ayaktaydı.

DERNEKLER YASASININ UCU AÇIK

Bu kulübe başkanlık yapmış biri olarak, eksikliği daha yerinde tespit etmiş olmalısınız?

Aslında nedeni çok basit. Türkiye`deki dernekler yasasının ucu bu şekilde açık olduğu sürece, her kulüp kapanmaya mahkumdur. Ana nedeni bu.

Bunu biraz açar mısınız, İbrahim Bey?

Şimdi siz kulüp başkanı oluyorsunuz. Sizin gelir gider tablosu içinde A lira geliriniz var diyelim, gideriniz ne olması lazım? A lira olması lazım. Ama geliriniz A lirayken, ben popülist başkan olarak davranıyorum ve 5A liralık harcama yapıyorum. İstediğim oyuncuyu getiriyorum. Taraftarın gözünde en büyük başkan ben oluyorum. Ronaldo`yu getirdim, Messi`yi getirdim ve takımı şampiyon yaptım. Ve o senenin sonunda da başkanlığı bıraktım. Kimse bana hesap sormuyor. Bıraktığım gün, 4A lira borç bıraktım peşimde. Bıraktığım görevi siz devraldınız. 4 yıllık geliri ben dönemimde borçlandırmış oldum. Siz şimdi o kulübü ayakta nasıl tutacaksınız? 4 yıllık geliriniz yok. Oyuncu alacaksınız, transfer edeceksiniz, personel, deplasman, kamp, şu, bu… İşin ta başına dönersek; dernekler yasası bu şekilde olduğu sürece her kulüp batmaya mahkumdur. Öncelikle bunun değişmesi lazım. UEFA`nın bu konuda ciddi yaptırımları olacak. Yok diyor arkadaş, gelirin neyse o kadar harcayacaksın. Denk bütçe diyor. Denk bütçen yoksa, transfer de yok diyor.

ŞİRKETİM GİBİ YÖNETTİYSEM, BU BAŞARIDIR

Siz de bu zorluklar içinde başkanlık yaptınız değil mi?

Evet, 2004 yılında kulübü aldığım zaman, transfer yasağı vardı. Kulübün altı puanının silinme yazısı gelmişti. Bunların hepsini temizledik. 13 tane FİFA`lık oyuncu dosyasını kapattık. Bir tanesini oynattım mı bu oyunculardan, hayır. FİFA`dan teşekkür yazısı geldi. Süper Lig`ten, Bank Asya`ya düşüp de yabancı oyunculara borcu olmayan tek kulüp Kocaelispor`du. Ama 2006 yılına geldik ve baktık ki bizim nefesimiz kesiliyor. SAR-YAPI İnşaat çökecek, tamam dedik, bizim taşıyacağımız yük bu kadar dedik ve kenara çekildik. Biz yeniden yapılandırdık ama hiç bir şey olmamış gibi tekrardan aynı hatalar yapıldı. Şu anda oyunculara 25 milyon Lira borç var, transfer yasağı var, aynı yere geri geldiler.

Siz biraz da iş adamı olmanızın verdiği bilinçle yönettiniz kulübü sanırım. Ki bu da gerekli bir şey?

Öyle olması gerekir. Bir dönem yönetici arkadaşımın birine dedim ki, sen çok yoruldun, dışarıda kal. Yani yönetime alsam işleri bozulacak. O arkadaşımız o heyecanla gitti gazetelere demeç verdi. ‘İbrahim Saral Kocaelispor`u kendi şirketi gibi yönetiyor` dedi. Gazeteci arkadaşın biri arıyor ve diyor ki: ‘Ya senin bir yöneticin böyle böyle dedi, veryansında bulunuyor.` ‘Hayır, sen anlamamışsın` dedim gazeteci arkadaşa. O veryansında bulunmuyor, bana iltifat ediyor. Ben teşekkür olarak alıyorum bunu. Ben SAR-YAPI İnşaatı yönettiğim gibi Kocaelispor kulübünü yönetiyorsam, bu başarıdır. Yani ben SAR-YAPI batsın diye yönetmiyorum ki. Kocaelispor da kendi şirketim kadar hassas davranacağım bir oluşum. Kocaelispor sevdamız bitmez bizim.

TEKRAR BAŞKANLIK NİYE OLMASIN?

Tekrar başkan olmayı ister misiniz?

Önce şu SAR-YAPI İnşaat`ı üç bin kişi yapmamız lazım. O da çok uzak değil. Gönlümüz tekrar ayağa kalkmasından yana ama bunun için çok büyük operasyonlar lazım. Öncelikle kişiler alacaklarından vazgeçmeli. Birkaç hafta oyun oynayan futbolcuya devasa paralar verilmemeli. Ben 20 yıldır müteahhitlik yapıyorum, iki ayda o kadar para kazanmadım hiç. Hangi işte kazanılıyor o para. Bugün vali beyin maaşı dört bin lira.

Yani siz diyorsunuz ki, işimdeki hedefi tutturduktan sonra başkanlığı tekrar düşünürüm…

Olabilir, niye olmasın? Futbol çok evrensel bir şey. Yurt dışında bile inanılmaz iletişimlerle karşılaşıyorum. Tek ortak noktamız futbol olabiliyor. Evrensel olduğu için bir anda toplanabiliyorsunuz. Din, dil, ırk, hiçbir şey yok. İnanılmaz bir sosyal çevre yapıyor.

İbrahim Bey, çok keyif aldığım bir söyleşi oldu gerçekten. Kocaeli halkının zaten yakından tanıdığı biriydiniz ama biraz daha farklı yönlerinizi ortaya çıkaralım istedim. Sanırım başarılı da olduk. Bize vakit ayırdığınız için tekrar teşekkür ediyorum.

Asıl ben çok teşekkür ediyorum. Yükselen Değerler Ailesine girdiğimiz için çok memnun oldum. Güzel bir çalışma. Neticede İzmit küçük, birbirimize ismimizle hitap ettiğimiz yer. İsmimizle hitap edilen yerde çok taraf olmak, çok kutuplaşmak, kalp kırmak doğru değil. Bir cenaze olsa Yeni Cuma, Fevziye Camii`nde buluşuyoruz. Her görüşten insanız ama hep iç içeyiz. Ben onun için Kocaeli halkından şunu temenni ediyorum. Uzun vadeli küskünlüklerden uzak kalalım, yıpratıcı eleştiriler yapmayalım. Çünkü İzmit`te 1500 veya 2000 kişiyiz, çok fazla değiliz. Sizin de bu çalışmanız bu anlamda hakikatten çok güzel, takip de ediyordum. İnşallah bundan sonraki toplantılarınızda ben de aranızda olmayı misterim. Çok teşekkürler.